Bugünüm geçmişimi kıskanıyor artık.
Sana benden daha çok sahip dünüm.
Geleceğim ise zaten yok ötesi,
Umutlarım seninle, beklediğim ise ölüm.
Gönlüm aşka tutkun,
Güneş ise bu tutkuya tutkun,
Aşkımın ateşiyle körükler her yeri, her sabah,
Duygularım zaten akşamdan kalma.
Yanlızlık benden daha öte,
Sense hala yaşadığımsın geçmişten beri...
Sevgim olmayan hayatımdan öte,
Ama sevgisizlik sensizlikten beri...
İşte yine bir GöL_Ge daha hüzünde,
İşte yine bir aşk tutulması yarımdan biraz hallice.
Yine resmine yansıyan gözyaşları ay ışıltısında,
Kulağım kalbime vuran rüzgarın esintisinde.
Ben gözyaşlarıma isyankar, gece ise tutkun aya,
Giden gözyaşlarım zaten sana feda,
Şuan akanlar ise ardından haykıyor;
Elveda herşeyim,
ELVEDA...
Karalayan GöL_Ge
16:08 12.03.2007
.
Basit bir yalnızlık değildi benimkisi...
Tutup yakamdan isyana sürükleyen,
Arkamdan sinsice gelip uçuruma iten,
Belgisizlikte kaybedip ölüme çeken bir yanlızlıktı.
Çünkü SEN... YOKTUN…
Gece uykuları ile kavgalıyız artık…
Uzun zaman oldu seni göstermeyeli,
Bütün uykularım kâbuslara gebe gittiğinden beri,
Sabah yine seni aradı yaşlarıyla uyanan gözlerim,
Yatağımda ki boşluğuna uzandı ellerim.
Ama SEN... YOKTUN…
Boş kaldırımlar ayak izlerine,
Yokluğundan üşüyen tenim tenine hasret...
Bütün köşe başlarına bekçi ettim kendimi,
Bütün caddelere yağdım geceleri,
Adım adım, sokak sokak aradım seni,
Ama SEN YOKTUN…
Geçmişime baktım başımı dik tutmak için,
Senin olduğun anları ve anıları topladım yakmak için,
Sen geçmişim oldun, kaybolan kendim,
Sen an(ı)larım oldun, yanan yüreğim...
Ve silkelenip attım umutsuzluğu,
Kafamı kaldırıp etrafıma,
Geçmişi yakıp bugüne baktım,
Ama SEN YOKTUN…
Ve işte son günüm,
Bütün bu sensizliğe veda ettim,
Seni de, sevgimi de kendimle toprağa gömdüm,
Sana veremediğim bir ruhum kalmıştı ya,
Kalanımla mezarımın etrafına baktım.
Herkes vardı,
GöL_Gem vardı,
Hayalin vardı,
Ama SEN…
YOKTUN…
YOKTUN…
Karalayan GöL_Ge
23.34 20/02/2007
.« Önceki ::